عذرى دارى ، اگر تو مال را رها سازى بهتر از كسى هستى كه در طلب مال براى انجام كارهاى نيك است . آرى اشتغالت به ذكر خدا بهتر از مال بخشيدنت در راه خداست پس براى خود راحت دنيا با سلامتى و برترى در آخرت را جمع كن ؛ وانگهى اگر در گردآورى مال فضيلتى بزرگ باشد بر تو لازم است كه در مكارم اخلاقى به پيامبرت ( ص ) تأسى بجويى و به آنچه آن حضرت در دورى از دنيا براى خود برگزيد خشنود باشى . واى بر تو ، در آنچه شنيدى بينديش و يقين داشته باش كه خوشبختى و رستگارى در دورى از دنياست . پس همراه پرچم محمّد مصطفى ( ص ) برو و به جنّة المأوى سبقت بگير ؛ چرا كه به ما خبر رسيده كه رسول خدا ( ص ) فرمود : « سرور مؤمنان در بهشت كسانىاند كه چون نهار بخورند شام نيابند ، و هرگاه وام بخواهند وامى نيابند و لباس به مقدار پوشش دارند و توان به دست آوردن مالى كه بىنيازشان كند ندارند و در عين حال وارد صبح و شام مىشوند و از پروردگارشان خشنودند « فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً » . « 150 » آگاه باش اى برادرم پس هرگاه پس از اين توضيح مال جمع كنى ادّعاى خود را كه براى فضيلت و كارهاى نيك مال جمع مىكنى باطل كرده‌اى . چنين نيست بلكه از بيم فقر مال جمع مىكنى و براى رفاه و از نعمت و زيور و افتخار و فزون طلبى و برترى جويى و ريا كارى و بزرگى به جمع مال مىپردازى ، آنگاه گمان مىكنى كه براى كارهاى نيك مال جمع مىكنى . واى بر تو اى فريب خورده خدا را در نظر بگير و از اين ادّعايت شرم كن . واى بر تو اگر به دوستى مال دنيا فريفته باشى . پس اقرار كن كه خير و فضيلت در راضى بودن

--> ( 150 ) نساء / 70 : همنشين كسانى خواهد بود كه خدا نعمت خود را بر آنها تمام كرده ، از پيامبران و صديقان و شهدا و صالحان و آنها رفيقهاى خوبى هستند . حديث را صاحب مسند الفردوس از روايت ابو حازم از ابو هريره به اختصار با اين عبارت به طبرانى نسبت داده است . « سادة الفقرا فى الجنّة . . تا آخر حديث » و عراقى گويد : اين حديث را در معجمهاى طبرانى نديده‌ام .